| نقش هوش مصنوعی در یادگیری زیستشناسی: مرور نظاممند شواهد پژوهشی |
| کد مقاله : 1086-6THBIOEC (R1) |
| نویسندگان |
|
فرزانه آبکار * دبیر رسمی آموزش و پرورش، اصفهان ، ایران |
| چکیده مقاله |
| هدف پژوهش حاضر، بررسی نظاممند شواهد پژوهشی درباره نقش و تأثیر استفاده از ابزارها و سامانههای مبتنی بر هوش مصنوعی بر یادگیری مفاهیم زیستشناسی و پیامدهای مستقیم یادگیری بود. این پژوهش با روش مرور نظاممند و بر اساس چارچوب PRISMA 2020 انجام شد. جستوجوی منابع در پایگاههای ERIC، PubMed و ScienceDirect انجام گرفت و Google Scholar نیز بهعنوان منبع تکمیلی مورد استفاده قرار گرفت. مطالعات بر اساس معیارهای از پیش تعیینشده، شامل استفاده واقعی از یک ابزار یا سامانه مبتنی بر هوش مصنوعی در فرایند یادگیری، ارتباط با آموزش زیستشناسی یا علوم زیستی و گزارش دستکم یک پیامد مستقیم یادگیری، غربالگری و ارزیابی شدند. در نهایت، ۱۳ مطالعه واجد شرایط وارد سنتز کیفی شدند. یافتهها نشان داد که در بیشتر مطالعات، استفاده از هوش مصنوعی با بهبود برخی پیامدهای مستقیم یادگیری، از جمله دانش زیستشناختی، عملکرد آزمون، پیشرفت تحصیلی و پیامدهای شناختی، همراه بود؛ با اینحال، نتایج همه مطالعات یکسان نبود و در یک مطالعه افزایش معناداری در دانش زیستشناسی مشاهده نشد. ناهمگونی مطالعات از نظر نوع فناوری، محتوای زیستشناختی، ویژگیهای یادگیرندگان، طراحی مداخله و شیوه سنجش پیامدها، مقایسه و تفسیر مستقیم نتایج را محدود کرد. همچنین، شواهد مربوط به اصلاح بدفهمیهای مفهومی و ماندگاری بلندمدت یادگیری محدود بود. در مجموع، هوش مصنوعی ظرفیت بالقوهای برای حمایت از یادگیری زیستشناسی دارد؛ با اینحال، شواهد موجود از اثربخشی یکنواخت و مستقل از شرایط آموزشی حمایت نمیکنند و پیامدهای مشاهده شده باید با توجه به نحوه ادغام فناوری در فرایند یاددهی– یادگیری تفسیر شوند. |
| کلیدواژه ها |
| هوش مصنوعی، یادگیری زیستشناسی، یادگیری مفهومی، آموزش زیستشناسی، مرور نظاممند. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
