| بررسی بهکارگیری هوش مصنوعی برونخط در تدریس زیستشناسی مناطق کمبرخوردار و ارائه الگوی کاربردی |
| کد مقاله : 1118-6THBIOEC (R1) |
| نویسندگان |
|
ذکیه زنگارکی1، فاطمه محمدپور1، مرجان عابدی *2 1دانشجوی کارشناسی آموزش علوم تجربی، دانشکده علوم پایه شهید رجایی، دانشگاه فرهنگیان، اصفهان، ایران 2استادیار، گروه آموزش زیست شناسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران |
| چکیده مقاله |
| علیرغم ظرفیت چشمگیر هوش مصنوعی در آموزش، یادگیری و سنجش، شیوههای بهرهمندی از قابلیتهای آن در محیطهایی که با محدودیت دسترسی به اینترنت و کمبود منابع فناورانه (مناطق کمبرخوردار) مواجهاند، همچنان نیازمند بررسی و تدوین رویکردهای متناسب است. مطالعه با رویکرد توصیفی‑تحلیلی وبررسی منابع داخلی انجام شد. شواهد حاکی از آن است که این فناوری از راه شبیهسازیهای کنشمحور، تمرینهای خودراهبر و بازخوردهای مقدماتی، تا اندازهای کمبود آزمایشگاه و کمبود منابع آموزشی را جبران میکند، با این حال موفقیت آن در گرو هماهنگی با توان پردازشی سختافزار، غنای محتوای علمی، مهارتهای دیجیتال معلمان، دسترسی به برق پایدار و بهروزرسانی دورهای است. بر مبنای مطالعات انجام شده و تجربیات نویسندگان، الگویی عملیاتی در هفت مرحله (نیازسنجی، زیرساخت، انتخاب فناوری، اجرا، نظارت معلم، ارزشیابی و بهروزرسانی) متناسب با بستر زیرساختی و اقتضائات آموزشی این مناطق ارائه شده است. همچنین، ابزارهای کاملاً محلی نظیر AI Tutor Offline (مبتنی بر Gemma)، CellWal و SimGemma معرفی شدهاند. شایان توجه است که بر نقش کلیدی معلم بهعنوان تسهیلگر، ناظر و تأییدکنندهی صحت علمی محتوا تأکید میشود و هوش مصنوعی را در جایگاه ابزاری مکمل و پشتیبان میبایست بکارگرفت. در پایان، پیادهسازی این الگو توام با توانمندسازی معلمان، ایجاد حداقلهای زیرساختی و اعتبارسنجی مستمر محتوای آموزشی میتواند گامی موثر در ارتقای کیفیت آموزش در مناطق کمبرخوردار بوده و تلاشی در جهت تحقق عدالت آموزشی باشد. اعتبار این الگو بر تحلیل منابع و تجربههای نویسندگان استوار است؛ اما اثربخشی تجربی آن باید در پژوهشهای آینده ارزیابی شود. |
| کلیدواژه ها |
| هوشمصنوعی غیربرخط، آموزش زیستشناسی، مناطق کمبرخوردار، عدالتآموزشی، الگوی تدریس، توانمندسازی معلمان. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
