آموزش تلفیقی مفاهیم دینی و درس زیست‌شناسی و تاثیرآن بر تربیت دینی دانش‌آموزان
کد مقاله : 1157-6THBIOEC
نویسندگان
عبدالهادی صالحی زاده *1، ابراهیم عباسپور2
1عضو هیات علمی گروه معارف اسلامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
2گروه آموزش علوم اجتماعی،دانشگاه فرهنگیان، تهران،ایران
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف تبیین چگونگی بهره‌گیری از آموزه‌های دینی در تدریس درس زیست‌شناسی و بررسی تأثیر آن بر تقویت شناخت و تربیت دینی دانش‌آموزان انجام شده است. مسئله اصلی این است که آیا تلفیق آموزه‌های دینی با مفاهیم زیست‌شناختی می‌تواند به‌عنوان یک راهبرد آموزشی مؤثر، هم‌زمان به ارتقای درک علمی و تعمیق باورهای دینی دانش‌آموزان منجر شود؟ روش پژوهش توصیفی-تحلیلی (Descriptive-Analytical) با بهره‌گیری از اسناد کتابخانه‌ای (قرآن کریم، تفاسیر، متون روایی، مقالات علمی داخلی و بین‌المللی) است. یافته‌ها نشان می‌دهد که قرآن کریم افزون بر ۷۵۰ آیه در زمینه خداشناسی از راه علوم طبیعی دارد و مفاهیمی مانند منشأ حیات از آب، مراحل تکوین جنین انسان، اصل زوجیت در گیاهان، و تنوع زیستی به‌عنوان نشانه‌های الهی معرفی شده‌اند. تلفیق این آموزه‌ها با تدریس زیست‌شناسی از طریق رویکرد یادگیری معنادار و آموزش خداباورانه علم، به تقویت حساسیت اخلاقی و شناخت دینی دانش‌آموزان منجر می‌شود. نتایج پژوهش‌های تجربی نیز حاکی از آن است که مواد آموزشی زیست‌شناسی تلفیق‌شده با ارزش‌های قرآن و سنت، توانایی‌های شناختی و روانی-حرکتی دانش‌آموزان را بهبود بخشیده و ارزش‌های ایمانی و تقوایی آنان را تقویت می‌کند. در پایان، الگویی عملی برای معلمان زیست‌شناسی ارائه شده است.
کلیدواژه ها
آموزه‌های دینی، تدریس زیست‌شناسی، تربیت دینی، شناخت دینی، تلفیق علم و دین، نگرش خداباورانه.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر