یادگیری واژگان زبان دوم و نوراپلاستیسیته: سازوکارهای عصب-‌زیست‌شناختی اکتساب واژگان در آموزش
کد مقاله : 1173-6THBIOEC (R1)
نویسندگان
داود جعفری *، حسین بارانی بیرانوند
هیئت علمی
چکیده مقاله
چکیده:
یادگیری واژگان زبان دوم را نمی‌توان صرفاً به افزایش دانش زبانی یا تغییرات رفتاری محدود کرد.این فرایند با مجموعه‌ای از سازگاری‌های وابسته به تجربه در دستگاه عصبی همراه است. پژوهش حاضر با رویکردی بین‌رشته‌ای، سازوکارهای عصب‌زیست‌شناختی دخیل در رمزگذاری، تثبیت، یکپارچه‌سازی و بازیابی بازنمایی‌های واژگانی زبان دوم را بررسی می‌کند. در این چارچوب، شواهد حاصل از علوم اعصاب، عصب‌شناسی زبان، عصب‌تصویربرداری، پژوهش‌های حافظه و عصب‌زیست‌شناسی پلاستیسیته در کنار یکدیگر تحلیل شده‌اند. شواهد موجود نشان می‌دهند که یادگیری واژگان جدید از پردازش اولیه ویژگی‌های حسی و زبانی آغاز می‌شود و در مراحل بعد با مشارکت سامانه‌های حافظه‌ای، به‌ویژه هیپوکامپ، پلاستیسیته وابسته به فعالیت، تثبیت حافظه و تعامل تدریجی با شبکه‌های قشری زبان و معنا همراه می‌شود. پژوهش‌های عصب‌تصویربرداری همچنین نشان داده‌اند که تجربه زبان دوم می‌تواند با تغییرات عملکردی و ساختاری در شبکه‌های زبانی و مسیرهای ماده سفید همراه باشد. بااین‌حال، شواهد انسانی عصب‌تصویربرداری به‌تنهایی برای انتساب مستقیم این تغییرات به سازوکارهای مولکولی مشخص کافی نیستند. بر اساس سنتز این شواهد، این جستار، مدلی چندسطحی پیشنهاد می‌کند که یادگیری واژگان زبان دوم را به‌عنوان فرایندی پویا از تغییرات سیناپسی و مدارهای حافظه‌ای تا سازمان‌یابی شبکه‌های زبانی در نظر می‌گیرد. این مدل می‌تواند چارچوبی عصب‌زیست‌شناختی برای تبیین چگونگی تبدیل تجربه زبانی به بازنمایی‌های نسبتاً پایدار واژگانی در مغز فراهم آورد.
کلیدواژه ها
یادگیری واژگان زبان دوم، نوراپلاستیسیته، پلاستیسیته سیناپسی، هیپوکامپ، تثبیت حافظه، شبکه‌های زبانی، عصب‌شناسی زبان
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی